Sclerotinia sclerotiorum

Zgnilizna twardzikowa

Informacje ogólne

Sclerotinia sclerotiorum, powodujący zgniliznę twardzikową, jest patogennym grzybem atakującym rośliny. Ma bardzo szeroki zakres roślin żywicielskich.

Cykl rozwojowy i wygląd zgnilizny twardzikowej

Patogeny zgnilizny twardzikowej (Sclerotinia sclerotiorum) zimują jako sklerocja i grzybnie w martwym i żywym materiale roślinnym lub w glebie. Sklerocja kiełkują w temperaturze od 4 do 26°C, a optymalna temperatura mieści się w zakresie od 13 do 15°C. Kiełkowanie i infekcja odbywają się głównie przy wysokiej zawartości wody w glebie przez dłuższy czas.

Sklerocja kiełkują bezpośrednio i tworzą grzybnię lub wytwarzają apotecja (owocniki) zawierające askospory. Grzyb zakaża podstawę łodygi i korzenie, podczas gdy askospory infekują nadziemne części roślin. W szklarniach zwykle tylko grzybnia jest wytwarzana przez kiełkujące sklerocja. Grzyb rośnie dość szybko wewnątrz rośliny i zabija komórki żywiciela. Na zainfekowanej tkance roślin pojawia się biała, puszysta grzybnia z nowymi ciemnymi sklerocjami. Grzyb zakaża również nasiona i bulwy, tworząc w ten sposób źródło infekcji dla następnej uprawy. Rozprzestrzenianie się na sąsiednie rośliny następuje przez wzrost grzybni.

Zapobieganie zgniliźnie twardzikowej