Liriomyza bryoniae

Miniarka psiankowianka

Informacje ogólne

Miniarka psiankowianka (Liriomyza bryoniae) ma wiele roślin żywicielskich i wyrządza szkody w wielu częściach świata, w tym w Afryce Północnej, Europie i północnej Azji. W cieplejszych regionach owady występują na zewnątrz, ale w regionach o klimacie umiarkowanym pojawiają się tylko w szklarniach.

Miniarka psiankowianka występuje w szklarniach od dziesięcioleci, ale od lat sześćdziesiątych stała się powszechnym szkodnikiem, atakującym szczególnie uprawy słodkiej papryki, sałaty, melona, chryzantem i gerber.

Informacje na temat miniarki psiankowianki

Play

Cykl rozwojowy miniarki dzieli się na następujące etapy: stadium jaja, 3 stadia larwalne, stadium spoczynkowe i postać dorosła muchy. Dorosłe miniarki to małe żółte i czarne muchy o długości co najwyżej kilku milimetrów. Podczas żerowania lub składania jaj dorosłe samice drążą dziurę za pomocą uzębionego pokładełka, zwykle w górnej części liścia. Plamy jaj są owalne i trudne do odróżnienia od miejsc żerowania.

Larwy Liriomyza bryoniae  są przezroczyste i białe, a starsze larwy mają żółtą główkę. Gdy larwa wylęga się z jaja, zaczyna natychmiast żerować na liściach, drążąc rozległe tunele w dół do tkanki mezofilnej, co powoduje uszkodzenia, pozostawiając zewnętrzne warstwy liścia i łodygi nienaruszone. Na krótko przed przepoczwarczeniem, wyrosła larwa wycina w liściu sierpowaty otwór za pomocą aparatu gębowego. Po mniej więcej godzinie larwa wychodzi z liścia i opada na ziemię. Następuje to wczesnym rankiem. Larwa wpełza w glebę, aby się przepoczwarczyć. Niewielki procent larw pozostaje na liściu i przepoczwarcza się tam, czasami na górnej powierzchni, ale częściej na spodzie. Larwa w późnym trzecim stadium rozwojowym, która wyłania się z tunelu tuż przed przepoczwarczeniem, jest nazywana przedpoczwarką. Ten etap trwa tylko kilka godzin.

Zwalczanie miniarki psiankowianki