Erysiphe, Podosphaera, Oïdium, Leveillula

Mączniak prawdziwy

Informacje ogólne

Mączniak prawdziwy to choroba grzybowa wywoływana przez wiele różnych gatunków grzybów, takich jak Erysiphe, Podosphaera, Oïdium, Leveillula.

Cykl życia i wygląd mączniaka prawdziwego

Grzyby, które powodują mączniaka prawdziwego (Erysiphe, Podosphaera, Oïdium, Leveillula) są grzybami biotroficznymi, co oznacza, że żywią się żywymi komórkami roślinnymi i z trudem przeżywają przy braku żywych roślin. Mogą one przetrwać jako askospory lub perytecja, struktury zawierające askospory. Nie wykryto jeszcze askospor wszystkich grzybów powodujących mączniaka prawdziwego; szczególnie w uprawach szklarniowych nie odgrywają one roli w rozwoju epidemii.

Zarodniki grzyba kiełkują na powierzchni liści, a następnie formy kiełkujące rosną i rozgałęziają się. Wytwarzane są małe struktury, haustoria, z których grzyb przenika do komórki roślinnej i pobiera składniki odżywcze z warstwy naskórka komórek roślinnych. Większość grzybów pozostaje na zewnętrznej powierzchni rośliny. Na grzybni na powierzchni rośliny powstają nowe konidiofory, struktury zawierające nowe zarodniki, konidia. Te konidiofory mają postać puszystego wzrostu grzybów, który jest typowy dla mączniaka prawdziwego. W przypadku papryki infekcja (przez grzyby Leveillula taurica) następuje poprzez aparaty szparkowe, a grzyb rośnie wewnątrz liścia. Później konidiofory w tym przypadku również wystają przez aparaty szparkowe.

Konidia stanowią główny mechanizm roznoszenia patogenów. Są roznoszone przez wiatr, podobnie jak askospory. Grzyby mączniaka prawdziwego nie są bardzo odporne na wodę, więc deszcz często ogranicza epidemie, a rozsiewanie zarodników przez deszcz jest znikome.

Zarodniki mączniaka prawdziwego, zarówno askospory, jak i konidia, nie potrzebują składników odżywczych ani wody do kiełkowania. Zwykle tempo rozwoju epidemii jest najszybsze w temperaturze 18–25°C. Wysoka wilgotność względna sprzyja kiełkowaniu zarodników, ale hamuje produkcję przetrwalników, więc wpływ wilgotności względnej jest znikomy. Wiatr i przeciąg w szklarniach sprzyjają rozwojowi choroby. W szklarniach roznoszenie zarodników na niewielkie odległości (w ograniczonym czasie) odbywa się głównie za pośrednictwem odzieży pracowników.

Zapobieganie mączniakowi prawdziwemu