Skip to content
  • Przejdź do:
  • Miniarki
  • Rodzaj uszkodzenia
  • Gatunek
  • Cykl rozwojowy
  • Rozwiązania
  • Aktualności

Biologiczne zwalczanie miniarek

Minarki drążą korytarze w liściach, ograniczając fotosyntezę i osłabiając wzrost roślin. Ich żerowanie prowadzi do widocznych uszkodzeń liści, pogorszenia jakości plonu oraz zwiększa ryzyko wystąpienia wtórnych infekcji. Dlatego zwalczanie miniarek jest niezwykle istotne dla zachowania zdrowia uprawy.

Biologiczne metody zwalczania miniarek łączą zastosowanie naturalnych wrogów oraz monitoringu, działających na różne stadia rozwojowe szkodnika:

Pasożytnicze błonkówki atakują i pasożytują larwy miniarek, natomiast pożyteczne nicienie zwalczają poczwarki w glebie. Pułapki i tablice lepowe pomagają monitorować i odławiać dorosłe osobniki i umożliwiają szybkie podjęcie działań interwencyjnych.

Biologiczne rozwiązania Koppert chronią jakość upraw i wspierają zrównoważoną, ekologiczną produkcję roślinną.

Biologiczne rozwiązania dla Miniarki

Filtry:
Wyczyść wszystkie filtry
Pokaż wszystko Pokaż mniej
znalezione produkty:

Masz pytania lub potrzebujesz pomocy?

Skontaktuj się z nami

Dowiedz się więcej:

Czym są miniarki?

Miniarki należą do rzędu muchówek (Diptera) i tworzą rodzinę Agromyzidae (miniarkowate). To rodzina niewielkich muchówek, których larwy drążą tunele w liściach roślin, tworząc struktury przypominające kopalnie. Istnieje wiele gatunków miniarek, które atakują różne uprawy w umiarkowanych strefach klimatycznych. W warunkach naturalnych larwy tych gatunków padają ofiarami pasożytniczych owadziarek, nie stanowią więc problemów. Stosowanie chemicznych środków owadobójczych wyniszcza jednak naturalnych wrogów tych insektów, co prowadzi do gradacji miniarek. Co więcej, pestycydy stosowane do zwalczania miniarek zakłócają działanie biologicznych środków ochrony roślin, chroniących je przed innymi szkodnikami. Gatunki miniarek, które powodują szkody w uprawach ogrodniczych, są przeważnie wszystkożerne, czyli żywią się wieloma gatunkami roślin. Nie dotyczy to jednak wszystkich owadów z rodziny miniarkowatych. Spośród około 2500 gatunków należących do tej rodziny jedynie 11 z nich to prawdziwi wszystkożercy. Gatunki, które powodują najwięcej szkód, należą do rodzaju Liriomyza i są bardzo rozpowszechnione w regionach o umiarkowanym klimacie.

Zniszczenia spowodowane przez miniarki

Miniarki powodują uszkodzenia roślin zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio. Bezpośrednie uszkodzenia powodowane są przez larwy drążące tkankę liścia, co prowadzi do wysychania, przedwczesnego opadania liści i uszkodzeń kosmetycznych. W obszarach (sub)tropikalnych może to prowadzić do spalenia owoców, takich jak pomidor i melon. Utrata liści zmniejsza również wydajność. W dojrzałych roślinach owocujących upraw warzywnych znaczna ilość liści może ulec uszkodzeniu przed zbiorem. Wielkość tuneli wydrążonych w liściu zależy od stadium jego rozwoju, a także gatunku rośliny oraz miniarki. Starsze larwy drążą szersze tunele. Plamy powstałe na skutek żerowania dorosłych samic również mogą zmniejszyć plony, co w przypadku upraw roślin ozdobnych ma zazwyczaj mniejsze znaczenie. Sadzonki i młode rośliny mogą zostać całkowicie zniszczone w wyniku bezpośrednich szkód wyrządzonych przez miniarki. Zależność między liczebnością populacji, zniszczeniami obserwowanymi na liściach oraz zmniejszeniem wydajności plonów różni się w zależności od pory roku, metody hodowli i podatności rośliny na działanie miniarek. Podatność ta może również znacznie różnić się w zależności od odmiany. Pośrednie uszkodzenia powstają, gdy do tkanki roślinnej poprzez miejsca żerowania dostają się patogeniczne grzyby lub bakterie.

Cykl rozwojowy miniarek

Filmy na temat zwalczania miniarek

Zapraszamy do obejrzenia filmu lub odwiedzenia naszego kanału w serwisie YouTube, gdzie można zobaczyć nasze produkty do zwalczania miniarek w działaniu.

Najnowsze informacje na temat miniarek

Potrzebujesz pomocy?