Objawy uszkodzeń

Wełnowce wyrządzają szkody w plonie na różne sposoby:

• Nimfy i samice wysysają sok z rośliny, hamują wzrost i powodują deformację lub żółknięcie liści, czasami następuje defoliacja. Ogólnym efektem jest redukcja fotosyntezy, a tym samym zmniejszenie plonu. Kwiaty i owoce często opadają.
• Sok roślinny jest bogaty w cukry, ale ma niską zawartość białka. Aby pozyskać wystarczającą ilość białka, wełnowce muszą spożywać duże ilości soku, usuwając nadmiar cukrów w postaci spadzi. Na spadzi często wyrastają grzyby sadzakowe (Cladosporium spp.). Dodatkowo biała woskowa wydzielina wełnowców zmniejsza wartość ozdobną zaatakowanych roślin. Owoce i kwiaty są również zanieczyszczone, co czyni je niezdatnymi do sprzedaży, również obniżony poziom fotosyntezy w liściach również zmniejsza produkcję kwiatów i owoców.
• W przypadku roślin ozdobnych sama obecność wełnowców wystarcza, aby produkt był niezdatny do sprzedaży. Bardzo mała populacja może zatem spowodować znaczne szkody ekonomiczne.

Cykl rozwojowy i wygląd wełnowca długoogoniastego

Wełnowca długoogoniastego można łatwo rozpoznać po długich, tylnych włóknach ogonowych, których długość jest co najmniej równa długości ich ciała. Długość pozostałych włókien jest w przybliżeniu równa połowie szerokości ciała. Dorosła samica ma 3-4 mm długości.

rozmnażanie u gatunku Pseudococcus longispinus może być płciowe lub bezpłciowe, przy czym ten drugi sposób jest bardziej powszechny. W przeciwieństwie do większości innych mączników Pseudococcus longispinus nie wytwarza worka jajowego. Samica rodzi żywe młode, czyli wylęgnięte larwy w pierwszym stadium rozwojowym, które najpierw trzymane są pod ciałem w sieci cienkich woskowych nici. W ciągu dwóch lub trzech tygodni samica produkuje od 100 do 200 nimf. Latem cykl rozwojowy trwa około sześciu tygodni, a zimą — około 12 tygodni.