Peronospora sparsa

Mączniak rzekomy róży

Informacje ogólne

Peronospora sparsa to patogen roślinny, który powoduje choroby roślin, takie jak mączniak rzekomy róży oraz choroby jeżyn, malin i innych roślin z rodzaju Rubus.

Cykl rozwojowy i wygląd mączniaka rzekomego

Patogeny powodujące mączniaka rzekomego nie są grzybami, lecz lęgniowcami spokrewnionymi z gatunkami Pythium i Phytophthora. Przeżywają w postaci oospor. Z tych oospor lub przetrwałych grzybni powstają zarodniki, w których wytwarzane są zoospory. Jednak w przypadku mączniaka rzekomego sporangia często kiełkują bezpośrednio, a formy kiełkujące infekują rośliny przez aparaty szparkowe lub bezpośrednio przez penetrację nabłonka. Do kiełkowania wymagana jest woda. W przypadku większości rodzajów mączniaka rzekomego optymalna temperatura wynosi około 15°C. Im bardziej temperatura jest zbliżona do poziomu 15°C, tym krótszy jest okres wilgotności liści wymagany do kiełkowania.

Wewnątrz rośliny patogeny wytwarzają haustoria, małe narządy, którymi patogen może pobierać składniki odżywcze z żywych komórek roślinnych. Patogeny nadal rozwijają się wewnątrz liści, a po pewnym czasie z aparatów szparkowych wydostają się nowe struktury zarodnikowe. Ponieważ na spodniej części liścia znajduje się więcej aparatów szparkowych, w tym miejscu można znaleźć najbardziej puszyste narośle. Patogeny są przenoszone przez powietrze, wodę i narzędzia. Zakłada się, że niektóre gatunki, takie jak np. Hyaloperonospora parasitica i Peronospora farinose, są przenoszone przez nasiona (na zewnętrznej powierzchni nasion). Optymalna temperatura kiełkowania, infekcji i zarodnikowania jest stosunkowo niska i wynosi na ogół od 10 do 20°C. Pod koniec sezonu wytwarzane są nowe, zimujące oospory, które są zakopywane w glebie wraz z resztkami pouprawowymi. Niektóre gatunki, w tym Peronospora sparsa, zimują w żywych roślinach żywicielskich, takich jak jeżyna.

Zapobieganie mączniakowi rzekomemu