EN - NL - FR - ES - DE - PL - RU
Print deze pagina

Papryka

 

Biologia

  • Papryka (Capsicum frutescens) posiada obupłciowe, samopylne kwiaty.
  • Kwiaty wytwarzają zarówno nektar, jak i pyłek.
  • Odwiedzanie kwiatów przez trzmiele może skutkować samozapyleniem, jak i zapyleniem krzyżowym.
  • Ilość pyłku na pręcikach wskazuje, w jakim stopniu kwiat był odwiedzany przez trzmiele. Brak pyłku oznacza właściwą częstotliwość wizyt. Świadczy o tym również obecność ziaren pyłku na znamieniu słupka.

 

Ule NATUPOL

  • Ilość nektaru wytwarzanego przez kwiaty papryki nie zawsze jest wystarczająca dla optymalnego rozwoju populacji trzmieli. W związku z tym ul zawiera pożywkę.

 

Dobry start

  • Do zapylania papryki stosuje się zwykle kolonie N. W momencie dostawy kolonia N składa się z 50-60 robotnic. Długość życia kolonii to 8-12 tygodni.
  • Jeden ul wystarcza na ok. 1500 m². W przypadku upraw o mniejszej powierzchni nasz konsultant może doradzić Państwu wybór innego rodzaju ula.

 

Użytkowanie

  • Ule należy umieścić na wysokości 50 cm – 1 m nad ziemią w miejscu osłoniętym od promieniowania słonecznego i zabezpieczonym przed skraplaniem pary/ opadami atmosferycznymi. Zimą zaleca się ustawienie uli w miejscu słonecznym. Unikać umieszczania ula wśród liści!
  • Odciąć wszelki dopływ dwutlenku węgla w bezpośredniej bliskości ula.
  • Należy zabezpieczyć ul przed mrówkami.
  • Po umieszczeniu ula we właściwym miejscu należy pozostawić trzmiele na około pół do 1 godziny, by się uspokoiły. Potem można otworzyć wlot.
  • W przypadku uprawy w szklarni lub tunelu należy otworzyć wlot ula, gdy wietrzniki są zamknięte (późnym popołudniem). Zapobiega to wylatywaniu trzmieli poza szklarnię podczas przelotów orientacyjnych i umożliwia ich powrót do ula.
  • Po kilku przelotach orientacyjnych trzmiele rozpoczną zapylanie.
  • Trzmiele są najbardziej aktywne rano i po południu. Ich aktywność zależy także od okresów kwitnienia uprawy.
  • Trzmiele wykazują aktywność w temperaturach 10-30°C, optymalna temperatura wynosi 15-25°C.

 

 

Ochrona upraw

  • Trzmiele bez problemu łączyć można z naturalnymi wrogami szkodników.
  • Stosowane w rolnictwie środki chemiczne mogą wpływać pośrednio lub bezpośrednio na trzmiele. Efekt bezpośredni występuje wówczas, gdy robotnice lub larwy zamierają na skutek kontaktu z produktem chemicznym lub po jego zjedzeniu. Pośredni wpływ takich środków zaobserwować można, gdy zapach rośliny traktowanej środkami chemicznymi odstrasza trzmiele od wizyt.
  • Pozostałości pestycydów systemicznych (pobieranych przez system korzeniowy) często utrzymują się w roślinach przez długi czas. W przypadku gdy roślina taka poza pyłkiem produkuje także nektar (np. słodka papryka), szkody wyrządzone populacji trzmieli mogą być znacznie poważniejsze niż w przypadku roślin produkujących wyłącznie pyłek (np. pomidor).
  • Szczegółowe informacje na temat czasu zalegania pestycydów oraz ich wpływu na trzmiele i inne organizmy pożyteczne dostępne są na stronie Koppert – Skutki Uboczne: Baza Danych On-line.
  • Przed przeprowadzeniem oprysków należy zawsze uaktywnić opcję BEEHOME w ulu. Dzięki temu trzmiele mogą wejść do ula, nie mogą jednak wydostawać się na zewnątrz. Po upływie ok. 1 godziny ul można całkowicie zamknąć, a następnie przykryć lub wynieść ze szklarni.
  • W przypadku usunięcia ula na jakiś czas ze szklarni należy go przechowywać w temperaturze 18-20°C.
Koppert - Twitter Koppert - YouTube Koppert - Linkedin Koppert - Flickr