Oberżyna
Biologia
- Oberżyna (Solanum melongena) posiada obupłciowe, samopylne, zwisające w dół kwiaty.
- Kwiaty nie wytwarzają nektaru.
- Pręciki luźno otaczają słupek. Na szczycie każdego pręcika znajduje się otwór. Znamię słupka wystaje nieco ponad pręcikowie.
- U oberżyny występuje zarówno samozapylenie, jak i zapylenie krzyżowe.
- Wystarczy lekkie poruszenie kwiatem, by pyłek z pręcików osypał się na znamię słupka. Trzmiele zawisają na kwiecie, przytrzymując pręciki żuwaczkami. Kwiat wprawiany jest w drgania dzięki napinaniu mięśni lotnych (bez poruszania skrzydłami). Zjawisko to określane jest jako „Buzz Pollination” - zapylanie z wykorzystaniem wibracji.
- W przypadku odmian o dekoracyjnych kwiatach zauważyć można nieznaczne odbarwienia w miejscach, gdzie trzmiel przytrzymywał kwiat żuwaczkami. Ślady te wskazują, że kwiat został zapylony.
Ule NATUPOL
- Kwiaty oberżyny nie wytwarzają nektaru. W związku z tym ul zawiera pożywkę wystarczającą na cały okres życia populacji trzmieli.
Dobry start
- Do zapylania oberżyny stosuje się zwykle kolonie N. W momencie dostawy kolonia N składa się z 50-60 robotnic. Długość życia kolonii to 8-12 tygodni.
- Jeden ul wystarcza na ok. 2000 m². W przypadku upraw o mniejszej powierzchni nasz konsultant może doradzić Państwu wybór innego rodzaju ula.
Użytkowanie
- Ule należy umieścić na wysokości 50 cm – 1 m nad ziemią w miejscu osłoniętym od promieniowania słonecznego i zabezpieczonym przed skraplaniem pary/ opadami atmosferycznymi. Zimą zaleca się ustawienie uli w miejscu słonecznym. Unikać umieszczania ula wśród liści!
- Odciąć wszelki dopływ dwutlenku węgla w bezpośredniej bliskości ula.
Należy zabezpieczyć ul przed mrówkami. - Po umieszczeniu ula we właściwym miejscu należy pozostawić trzmiele na około pół do 1 godziny, by się uspokoiły. Potem można otworzyć wylot.
- W przypadku uprawy w szklarni lub tunelu należy otworzyć wylot ula, gdy wietrzniki są zamknięte (późnym popołudniem). Zapobiega to wylatywaniu trzmieli poza szklarnię podczas przelotów orientacyjnych i umożliwia ich powrót do ula.
- Po kilku przelotach orientacyjnych trzmiele rozpoczną zapylanie.
- Trzmiele są najbardziej aktywne rano i po południu. Ich aktywność zależy także od okresów kwitnienia uprawy.
- Trzmiele wykazują aktywność w temperaturach 10-30°C, optymalna temperatura wynosi 15-25°C.
Ochrona upraw
- Trzmiele bez problemu łączyć można z naturalnymi wrogami szkodników.
- Stosowane w rolnictwie środki chemiczne mogą wpływać pośrednio lub bezpośrednio na trzmiele. Efekt bezpośredni występuje wówczas, gdy robotnice lub larwy zamierają na skutek kontaktu z produktem chemicznym lub po jego zjedzeniu. Pośredni wpływ takich środków zaobserwować można, gdy zapach rośliny traktowanej środkami chemicznymi odstrasza trzmiele od wizyt.
- Pozostałości pestycydów systemicznych (pobieranych przez system korzeniowy) często utrzymują się w roślinach przez długi czas. W przypadku gdy roślina taka poza pyłkiem produkuje także nektar (np. słodka papryka), szkody wyrządzone populacji trzmieli mogą być znacznie poważniejsze niż w przypadku roślin produkujących wyłącznie pyłek (np. pomidor).
- Szczegółowe informacje na temat czasu zalegania pestycydów oraz ich wpływu na trzmiele i inne organizmy pożyteczne dostępne są na stronie Koppert – Skutki Uboczne: Baza Danych On-line.
- Przed przeprowadzeniem oprysków należy zawsze uaktywnić opcję BEEHOME w ulu. Dzięki temu trzmiele mogą wejść do ula, nie mogą jednak wydostawać się na zewnątrz. Po upływie ok. 1 godziny ul można całkowicie zamknąć, a następnie przykryć lub wynieść ze szklarni.
- W przypadku usunięcia ula na jakiś czas ze szklarni należy go przechowywać w temperaturze 18-20°C.
