Cukinia

kwiat męski kwiat żeński

Biologia

U cukini (Cucurbita pepo) na jednej roślinie występują zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie.
Oba typy kwiatów wytwarzają nektar. Pyłek produkują jedynie kwiaty męskie.
Kwiaty są bardzo duże. Każdy kwiat otwiera się na kilka godzin zaraz po wschodzie słońca.
Pyłek łatwo osiada na włoskach porastających ciało trzmiela. Jednak trzmiele gubią ziarna pyłku próbując zeskrobać go do koszyczków znajdujących się na odnóżach tylnych, ponieważ ziarna pyłku cukini są stosunkowo duże i lepkie. Trzmiele pracujące w uprawach cukini nie są zatem w stanie przynieść do ula dostatecznej ilości pyłku. Dla zapewnienia optymalnego rozwoju populacji trzmieli niezbędne jest więc dokarmianie owadów pyłkiem innych roślin.
Ziarna pyłku na znamieniu słupka oraz częściowo lub całkowicie ogołocone z pyłku pręciki świadczą o tym, że kwiat został odwiedzony przez trzmiele.

Ule NATUPOL

Kwiaty cukini produkują duże ilości nektaru. W związku z tym ul zawiera jedynie niewielką ilość pożywki.
Ilość nektaru produkowana przez kwiaty cukini jest tak duża, że możliwe jest magazynowanie go przez trzmiele w ulu. Zaleca się zatem zamykanie trzmieli (opcja BEEHOME) po zamknięciu się kwiatów (patrz „Biologia”), co zapobiegnie poszukiwaniu przez nie pokarmu poza szklarnią. W przeciwnym razie nagromadzone zapasy mogą zniechęcać trzmiele do odwiedzania nowych kwiatów cukini następnego dnia.
Trzmiele nie potrafią zebrać wystarczającej ilości pyłku z kwiatów cukini, by zaspokoić swoje potrzeby pokarmowe. Pyłek, którym mogą się żywić, dostarczany jest więc wraz z ulem.

Dobry start

Do zapylania cukini stosuje się zwykle kolonie N. W momencie dostawy kolonia N składa się z 50-60 robotnic. Długość życia kolonii to 8-12 tygodni.
Jeden ul wystarcza na ok. 1000 m². W przypadku upraw o mniejszej powierzchni nasz konsultant może doradzić Państwu wybór innego rodzaju ula.

Użytkowanie

Ule należy umieścić na wysokości 50 cm – 1 m nad ziemią w miejscu osłoniętym od promieniowania słonecznego i zabezpieczonym przed skraplaniem pary/ opadami atmosferycznymi. Zimą zaleca się ustawienie uli w miejscu słonecznym. Unikać umieszczania ula wśród liści!
Odciąć wszelki dopływ dwutlenku węgla w bezpośredniej bliskości ula.
Należy zabezpieczyć ul przed mrówkami.
Po umieszczeniu ula we właściwym miejscu należy pozostawić trzmiele na około pół do 1 godziny, by się uspokoiły. Potem można otworzyć wlot.
W przypadku uprawy w szklarni lub tunelu należy otworzyć wlot ula, gdy wietrzniki są zamknięte (późnym popołudniem). Zapobiega to wylatywaniu trzmieli poza szklarnię podczas przelotów orientacyjnych i umożliwia ich powrót do ula.
Po kilku przelotach orientacyjnych trzmiele rozpoczną zapylanie.
Trzmiele są najbardziej aktywne rano i po południu. Ich aktywność zależy także od okresów kwitnienia uprawy.
Trzmiele wykazują aktywność w temperaturach 10-30°C, optymalna temperatura wynosi 15-25°C.

Ochrona upraw

Trzmiele bez problemu łączyć można z naturalnymi wrogami szkodników.
Stosowane w rolnictwie środki chemiczne mogą wpływać pośrednio lub bezpośrednio na trzmiele. Efekt bezpośredni występuje wówczas, gdy robotnice lub larwy zamierają na skutek kontaktu z produktem chemicznym lub po jego zjedzeniu. Pośredni wpływ takich środków zaobserwować można, gdy zapach rośliny traktowanej środkami chemicznymi odstrasza trzmiele od wizyt.
Pozostałości pestycydów systemicznych (pobieranych przez system korzeniowy) często utrzymują się w roślinach przez długi czas. W przypadku gdy roślina taka poza pyłkiem produkuje także nektar (np. słodka papryka), szkody wyrządzone populacji trzmieli mogą być znacznie poważniejsze niż w przypadku roślin produkujących wyłącznie pyłek (np. pomidor).
Szczegółowe informacje na temat czasu zalegania pestycydów oraz ich wpływu na trzmiele i inne organizmy pożyteczne dostępne są na stronie Koppert – Skutki Uboczne: Baza Danych On-line.
Przed przeprowadzeniem oprysków należy zawsze uaktywnić opcję BEEHOME w ulu. Dzięki temu trzmiele mogą wejść do ula, nie mogą jednak wydostawać się na zewnątrz. Po upływie ok. 1 godziny ul można całkowicie zamknąć, a następnie przykryć lub wynieść ze szklarni.
W przypadku usunięcia ula na jakiś czas ze szklarni należy go przechowywać w temperaturze 18-20°C.