Żurawina

Biologia

Żurawina wielkoowocowa (Vaccinium macrocarpum) posiada obupłciowe, samopylne kwiaty, które wytwarzają nektar.
Kwiaty żurawiny zwisają w dół. Pręcikowie otacza słupek, którego znamię wystaje ponad pylniki. Trzmiele zbierają pyłek wisząc na kwiecie i przytrzymując go odnóżami. Chwytając żuwaczkami pręcik wprawiają go w drgania dzięki napinaniu mięśni lotnych (bez rozkładania skrzydeł). Zjawisko to określane jest jako „Buzz Pollination” - zapylanie z wykorzystaniem wibracji.
Trudno jest stwierdzić, czy doszło do zapylenia.

Ule NATUPOL

Kwiaty żurawiny produkują duże ilości nektaru. W związku z tym ul zawiera jedynie niewielką ilość pożywki.
Do zapylania żurawiny można stosować ule TRIPOL. Każdy ul zawiera trzy kolonie trzmieli w izolowanym termicznie pudle z falistego plastiku. TRIPOL zapewnia założenie silnej kolonii i optymalne rozmieszczenie trzmieli w uprawie.

Dobry start

Na 1 hektar uprawy potrzeba co najmniej 2-3 uli TRIPOL, w przypadku gdy brak innych zapylaczy.
W momencie dostawy w jednym ulu TRIPOL mieści się 350-400 robotnic. Trwałość ula wynosi 6-8 tygodni.

Użytkowanie

Ule TRIPOL należy umieścić na stabilnym podłożu, ok. 50 cm nad ziemią. Wiosną ule powinny stać w miejscu słonecznym, później w cieniu.
Natychmiast po otrzymaniu ula należy odciąć trzmielom dostęp do zapasu pyłku za pomocą specjalnie do tego celu przeznaczonego patyka.
Należy zabezpieczyć ul przed mrówkami.
Po umieszczeniu ula we właściwym miejscu należy pozostawić trzmiele na około pół do 1 godziny, by się uspokoiły. Potem można otworzyć wylot.
Po kilku przelotach orientacyjnych trzmiele rozpoczną zapylanie.
Trzmiele wykazują aktywność w temperaturach 10-30°C, optymalna temperatura wynosi 15-25°C.

Ochrona upraw

Trzmiele bez problemu łączyć można z naturalnymi wrogami szkodników.
Stosowane w rolnictwie środki chemiczne mogą wpływać pośrednio lub bezpośrednio na trzmiele. Efekt bezpośredni występuje wówczas, gdy robotnice lub larwy zamierają na skutek kontaktu z produktem chemicznym lub po jego zjedzeniu. Pośredni wpływ takich środków zaobserwować można, gdy zapach rośliny traktowanej środkami chemicznymi odstrasza trzmiele od wizyt.
Pozostałości pestycydów systemicznych (pobieranych przez system korzeniowy) często utrzymują się w roślinach przez długi czas. W przypadku gdy roślina taka poza pyłkiem produkuje także nektar (np. słodka papryka), szkody wyrządzone populacji trzmieli mogą być znacznie poważniejsze niż w przypadku roślin produkujących wyłącznie pyłek (np. pomidor).
Szczegółowe informacje na temat czasu zalegania pestycydów oraz ich wpływu na trzmiele i inne organizmy pożyteczne dostępne są na stronie Koppert - Skutki Uboczne: Baza Danych On-line.
Przed przeprowadzeniem oprysków należy zawsze uaktywnić opcję BEEHOME w ulu. Dzięki temu trzmiele mogą wejść do ula, nie mogą jednak wydostawać się na zewnątrz. Po upływie ok. 1 godziny ul można całkowicie zamknąć, a następnie przykryć lub wynieść z plantacji.
W przypadku usunięcia ula na jakiś czas z plantacji należy go przechowywać w temperaturze 18-20°C.