Mszyce

Wprowadzenie

Mszyce stanowią dla sektora ogrodniczego poważny problem. Ze względu na swoje wyjątkowe zdolności reprodukcyjne mogą powodować poważne uszkodzenia niektórych roślin uprawnych. Ponadto mszyce wykazują zwiększającą się odporność na pestycydy. Najważniejsze gatunki mszyc atakujących uprawy pod osłonami to m.in. mszyca ogórkowa (Aphis gossypii), mszyca ziemniaczana średnia (Aulacorthum solani), mszyca smugowa (Macrosiphum euphorbiae), mszyca brzoskwiniowa (Myzus persicae var. persicae) oraz Myzus persicae var. nicotianae.

Biologia

Populacja mszyc w szklarniach składa się z żyworodnych samic. Rodzą one młode mszyce, które natychmiast zaczynają żywić się sokiem roślinnym. Młode rosną szybko, przechodząc czterokrotne linienie przed osiągnięciem pełnej dojrzałości.

Widoczne w uprawach charakterystyczne białe wylinki zdradzają obecność szkodników. Osobniki uskrzydlone rozprzestrzeniają się w sposób masowy, powodując gwałtowne przenoszenie się szkodników z ognisk infestacji na całą uprawę.

Objawy żerowania

• Nimfy i osobniki dorosłe odżywiają się sokiem roślinnym. Zahamowany zostaje wzrost, liście natomiast ulegają deformacji. Niekiedy zaobserwować można także żółte przebarwienia.
• Mszyce wydzielają rosę miodową, która stanowi pożywkę dla grzybów sadzakowych. Grzyby te nie tylko zanieczyszczają uprawy, ale obniżają także intensywność fotosyntezy, co z kolei prowadzi do zahamowania wzrostu i osłabienia reprodukcji.
• Substancje toksyczne mogą wnikać w rośliny, wywołując w nich silne reakcje alergiczne.
• Rośliny narażone są na infekcje, zwłaszcza wirusowe.